De herfst is dan echt begonnen. De blaadjes vallen van de bomen, mensen duiken diep in de kraag van hun jas als ze naar buiten gaan en de kaarsjes staan te schitteren op tafel. De verwarming staat aan en vanuit de keuken komt de geur van stoofvlees en stoofperen. Ik doe vaak mijn best om de smaak van mijn moeder te evenaren alleen dit lukt nog niet echt, wat frustrerend is want ik doe precies wat ze heeft opgeschreven! Het is de magic touch ik weet het…. Die krijg je denk ik opeens wanneer je wakker wordt, samen met wat rimpels en een kort pittig kapsel. Het weekend is begonnen en dat betekend voor mij en mijn lief dat de laptops aan de kant kunnen en de voeten op tafel. Behalve zondag dan, dan gaan we kilometers maken, met vrienden samen door de leukste stad van het land. Hoorn, want het is tijd voor de een na laatste amusetour van dit jaar!

De restaurants die mee doen zijn: Bij Meta, Madame Cheung, Tabasco Nero, d’Oude Waegh, Hendrickje Stoffels, Steak and More, De Hoofdtoren, ZUIDeten.

Een lijst waar wij blij van worden, waar er vorig jaar nog werd gekozen voor een tour met als thema ‘wild’ is daar nu van afgestapt en krijgt elk restaurant carte blanche. Onze Tour begint bij ZUIDeten en zoals gehoopt serveren ze een heerlijk Indonesisch gerecht, het uitzicht over het IJsselmeer, of is het nu Markermeer, of Het Hop? Ach het water! is schitterend en de dj draait lekkere lounge muziek. We hopen stiekem dat ZUIDeten eens een waardigere uitstraling krijgt. Het eten is zo goed alleen de looks van het restaurant kunnen zoveel beter. We lopen naar Steak and More waar we door een ontzettende enthousiaste gastvrouw worden gesommeerd om via de keuken een plekje te zoeken. Met de rode wijn klotsend in het glas gaan we trap op en af en daar op een bordje in de keuken ligt een heerlijk rood stukje vlees ons aan te staren, hij ligt daar niet alleen. Neen zoals ze in restaurant wereld zeggen: op een bedje van ZUURKOOL! De mensen die mij kennen weten dat 2 dingen zorgen voor angst en beven en vuur uit mijn ogen: 1) Mayonaise van een ander merk als Zaanse Mayo. 2) ZUURKOOL. Ik kijk Jan verschrikt aan en hij straalt, de lul…want ik zal dit opeten…dat hoort zo. Bordje leeg zegt mijn moeder altijd. Ik hark het naar binnen en met een fantastische rode wijn spoel ik alles naar een verdieping lager. Rood is trouwens de kleur wijn die deze tour de overhand heeft en we zijn er unaniem over eens dat dit totaaaal gepast is.

Bij Meta is sowieso een van onze favoriete plekken in de stad. De gastvrijheid van Meta en Mark is ongevenaard en ook dit keer weer voelen we ons meer dan welkom. Er wordt voor een tweede ronde wijn ingeschonken en we kletsen de oren van elkaars hoofd. Madame Cheung is onze volgende halte en van het warme huiskamer gevoel stappen wij binnen in Aziatische sferen. Wat is dit toch een fantastische plek, we gaan wat zachter praten en doen ons wederom te goed aan een glas wijn. Madame Cheung onderscheid zich echt door de 2 gangen amuses. Zowel het oog als de maag stuiteren van blijdschap. De sushi maar ook de pompoensoep en zelfgemaakte bitterbal van wereld formaat worden met huid en haar verslonden.

We moeten voort maken! Tussen de paar buien door en net niet elkaars oogbal eruit prikkend tijdens de wandelingen naar nieuwe smaakmakers. Het mooie van ook deze tour is dat het zichtbaar is wie meelopen, de andere amusanten amuseren zich kostelijk. Vertrouwde gezichten wisselen af met onbekende mensen die Hoorn voor de eerste keer bezoeken. Leuke tip voor de detailhandel: Gooi die winkels open! Want wat is nu een betere shopbodem dan een stuk of 8 glazen wijn?

d’Oude Waegh scoort punten door de openhaard die aanstaat en de bediening is fantastisch. De amuse met daarin een van mijn favoriete ingrediënten: truffel, is meer dan lekker en de rosé een welkome afwisseling. Bij Hendrikje Stoffels vallen we naar binnen en eigenlijk doen wij het gerecht geen eer aan. We hebben een beetje haast en beloven in de zomer langer te genieten van het schitterende bordje dat aan ons wordt gepresenteerd.

Om 2 voor 5 strompelen we de eeuwenoude trappen van De Hooftoren op. Dit restaurant is alleen al vanwege de historie en ligging de moeite waard om te bezoeken. We ploffen neer in de heerlijke stoelen en met gloeiende wangen eten en drinken we bij dansend kaarslicht de laatste glazen en borden leeg. Buiten is het donker maar binnen is het knus en warm, ineens hoor ik een gek geluid en kijk om. Serieus…mannen? Na zoveel culinair genot presteren jullie het om via de mobiel de start van de Formule 1 te kijken??? Het verbaast me ergens ook niet, wij Westfriezen houden van eten en drinken alleen de mannen zijn over het algemeen toch wat lomper dan de rest, gelukkig geldt dit niet voor de reaturants 🙂

Herfst Amusetour Hoorn

Ik ben al een hele tijd aan het bedenken dat ik moet lijnen. Want mijn broeken zitten te strak en laatst keek mijn man al keurend naar me en zei met gevaar voor eigen leven: “Eh, je bent wat voller aan het worden mop.” Grrrrrr, al vuurspuwend loop ik naar de koelkast en duw snel een plak kaas in mijn mond in plaats van de inmiddels traditionele eetlepel chocolade pasta. Girl’s and their chocolat! Wat ook niet echt mee helpt in mijn quest om slanker te worden is de Amuse Tour waar wij een te gekke samenwerking mee hebben! Afgelopen zondag mochten we weer genieten van een schitterende stad, heerlijke amuses en mooie wijnen. Oh en natuurlijk, last but certainly not least, Hele Gezellige Amusanten! Ok…komt ie:
De formule ken je inmiddels? Men kiest een stad: Amersfoort. Men kiest het aantal restaurants: 8 voor deze tour. Men gaat lopen en al wandelend door de stad kom je langs 8 plekken waar je vriendelijk wordt onthaalt en een goed glas wijn op je te wachten staat. Ik en mijn +1 gingen vol goede moed op pad. Best spannend ook want wij kennen Amersfoort dus niet. Ja ok ik geef het toe, never been there. Schande beken ik nu achteraf want ik ben helemaal dol geworden op de stad, de mooie huizen aan het water, de verschillende pleinen vol met terrassen en de kleine straatjes met mooie boetiekjes.
De zon scheen heerlijk op ons gezicht, voor deze tour had ik mijn moeder meegenomen. Samen op pad, arm in arm en met zonnebril op de snoet. Je merkt door het mooie weer direct de dynamiek die heerst in een grote stad. We beginnen onze tour op een schitterend terras waar de klassieke muziek zachtjes uit de boxen komt. We zijn hier gebracht door een hele aardige man en zijn witte busje, een van de extraatjes tijdens deze tour. Tussen Het Bergpaviljoen en Perron 4-5 rijdt hij een pendeldienst. Ideaal! Ook al is het stuk met dit mooie weer ook heel goed te lopen. We gaan van een klassieke amuse over naar een heerlijke Italiaanse Vitella Tonato met een rosé uit Bardolino. Een streek in Italië die bekend staat om de mooie frisse druiven en toevallig weet ik dat de Recchia Familie al sinds 1906 actief is in de wijnindustrie en echt prestige wijnen maakt, ik wil het liefst een fles meepikken maar dat gaat dus niet! Vet irritant… mam waar is je grote tas! Echt normaal sleept ze alles mee maar ineens doet ze hip…met haar clutch…pfff.
We zakken af naar Tollius, kijk het zijn de kleine dingen die opvallen. Ze hebben zwart wc papier…daar is dus over nagedacht en dat is toch te gek! De doorloop naar de tuin via de keuken is zeer slim bedacht en nodigt uit om stiekem even in de pannen te gluren. De Bouillabaisse die ze serveren is een signatuur gerecht en we slurpen werkelijk het hele kommetje leeg! Wat een genot! Vanuit de tuin horen we lichtelijk hysterisch gegil en gelach. Dit is ook zo kenmerkend van de Amuse Tour, hele vrienden groepen gaan met elkaar op pad en hebben een te gekke dag! Wisselend publiek van een jong stel uit Alkmaar dat nu voor de 2e keer in Amersfoort is en de tour echt volgt door heel Nederland tot grijze dames en heren die op het fietsje van A naar B gaan. Chef-kok en eigenaar Barry Hamstra schuift even gezellig bij ons aan en de zweetpareltjes staan op zijn voorhoofd. Wat een toffe vent! Mensen wil je op zondag eens iets anders? Bezoek dan even de site want hij heeft een TE gek concept, we verraden lekker niks ☺
De Krommestraat is naar eigen zeggen de leukste straat van Amersfoort. We mogen niet partijdig zijn maar zijn het hier stiekem wel mee eens. Je vind er De Viszaeck waar je op een fantastisch terras aan het water zit. De sfeer onder de bezoekers is uitgelaten. Ja jongens we zitten er nu echt lekker in! De wijn vloeit rijkelijk en met even iets extras bijschenken heeft niemand moeite. Klein leuk detail, de kalende man die we bij aanvang zagen is inmiddels in alle opzichten aan het transformeren naar gegaarde kreeft, dit vinden wij dus ontzettend tof om te zien! De andere zaak heet De Steenfabriek, waar mijn moeder haar bord leeg heeft en zacht fluistert: Ik zou er nog wel een lusten… Ik ook mam… ik ook.. maar mijn broek staat al op knappen dus effe normaal nou!
We gaan richting de laatste 3 restaurants, Spui, Cést Tout en De Aubergerie. Mijn moeder loopt inmiddels krom want de schat ging een dagje uit en had dus hakken aangetrokken. Maar zoals het een echte food liefhebber betaamt stampen wij stevig door! Restaurant Spui heeft een heerlijk gerecht met eend gemaakt, de bediening was zo richting einde van de dag wat vermoeid geworden en een groepje achter ons moest een tijdje wachten, niemand maakte hier een probleem van. Sterker nog ze brachten een toast uit op de volgende tour! Ik wurm mezelf er tussen en ram mijn glas tegen die van hun en zeg: Jihaaa ik zie jullie in Hoorn! Oh nee… dat gaat niet… die is namelijk al mega ontzettend uitverkocht ☺ C’est Tout heeft een verrassend mooie binnentuin waar de zon nog even flink haar werk doet. Het pasteitje gevuld met couscous en daarboven op lamsvlees is echt mega smakelijk! Ik ben trouwens al een paar restaurants geleden gestopt met de wijn want ik ben de BOB. Mijn partner in crime echter niet en wat heb ik gelachen en tegelijk doodsangsten uitgestaan. Het gewiebel op de hakken werd steeds gevaarlijker, op ons tandvlees redden we het tot De Aubergerie waar de wijn wordt overgeslagen en we keihard aan het hydrateren slaan met water.
Wat een feest, opnieuw… wordt het al saai? Nee dat nooit. Juist door de verschillende steden de verschillende restaurants, veelal nieuwe gezichten maar ook de harde kern maken ook deze dag weer een voor in de boeken.
Alleen maar liefde, voor de amuse tour!

Amusetour Amersfoort

Dieet zou nu best een goed idee zijn.
Als bloggers van de Amusetour worden wij met enige regelmaat bloot gesteld aan wijn en hapjes. Dit is natuurlijk helemaal super duper alleen de weegschaal protesteert tegenwoordig wat vaker dan voorheen.
Er zit dus maar 1 ding op en dat is keihard sporten want stoppen met de Amusetour Hell No!
Afgelopen zondag waren we in Amsterdam. Nu hebben we daar wat vrienden gespuis wonen dus al snel ontplofte whatsapp, “jongens we gaan met z’n allen!” Er komt trouwens ook een dag dag ik iets ga schrijven over onze whatsappgroep. Er gebeuren hier soms rare dingen, onderwerpen die het daglicht niet kunnen verdragen. Er zijn ochtenden dat ik van Vliegtuigstand af ga en 265 berichten heb gemist, geniaal!
Ok terug naar onze capital. Amsterdam zuid om precies te zijn. Make No mistake hier zitten wat puike plekjes waar je anders niet snel binnen zal stappen. Neem bijvoorbeeld Het Conservatorium Hotel; College Hotel en Le Garage. De setting maakte ons stil en bij het zien van de schitterende binnenplaats van Het Conservatorium Hotel werden we blij, heel blij. We werden verrast met heerlijke amuses. Van sushi tot een heerlijk simpel eitje met tonijn, gesprekken in de keuken met een chef waarvan de snor ons intrigeerde.
De foto van Joop Braakhekke die indruk maakt bij binnenkomst, de rode wijn die paté wegspoelt en de lachende gezichten die ons vanuit allerlei spiegels tegemoet komen.
Een wat ouder stel kijkt ons met argus ogen aan… zouden we iets te nadrukkelijk aanwezig zijn? We vervolgen onze weg naar qua sfeer de leukste deelnemer: Brasserie Van Baerle. We gaan naar boven waar het gerinkel van glas ons als muziek in de oren klinkt.
Er liggen 3 amuses en we mogen alles proberen. Ik val aan en geniet van de smaken en zie in mijn ooghoek gegniffel en gelach. Wenkbrauwen vliegen van hoog naar laag. Ik hoor een vriend zeggen: “Lekker hè Bel die hersenen”
Wat…
Hoe bedoel je?
Ik schiet naar de ober en hij schiet in de lach bij het zien van de paniek op mijn gezicht. “Eh, meneer wat eten we eigenlijk?”
“Kalfswang, tong en dat krokante dat op een bitterbal lijk dat zijn de hersenen, gefrituurd met citroen mayonaise. Heerlijk hè!”
Ik druip af, giet nog een glas wijn naar binnen en al gillend en gierend beseffen we dat we in de eetproef van Expeditie Robinson zijn beland! Lord have Mercy! We schieten een foto en dalen af de straat op, iet wat wiebelend vervolgen we onze weg.
Het Hilton/ Roberto’s, mousseert ons maagje en daarbovenop een heerlijke amuse die niet te omschrijven is.
Oud Zuid verwend ons met een Home made ravioli en omdat we zoveel zitten te kletsen is het rennen geblazen naar Solo onze laatste stop. De gastvrijheid is hartverwarmend en de crostini met biefstuk tapenade smaakt overheerlijk! Van de rode wijn bestellen we snel nog een fles en iet wat tipsy blijven we nog even heerlijk na-wijnen.
Amsterdam is mooi, dat wisten we natuurlijk al lang. Een perfect decor voor de wijn en spijs liefhebber. Kleine tip combineer deze dag met een bezoek aan een van de schitterende musea in de buurt. Doe dit alleen wel voor de tour. Want erna is niet handig… het zou zomaar kunnen dat andere mensen je dan iets te luidruchtig vinden 🖤

Amusetour Amsterdam-Zuid

24 uur op Vlieland….

Ik hou van Nederland, maar om nou te zeggen dat ik al veel van ons land heb gezien. Dus toen wij hoorden van de Amuse Tour op Vlieland hoefden we niet lang na te denken en bevonden ons als snel op de boot naar het 2e eiland in mijn ezelsbruggetje TVTAS.

Omdat terug gaan op dezelfde dag geen optie zou zijn hebben wij een hotel geboekt met de naam Badhotel Bruin. Mogen we even zeggen hoe fantastisch dit boetiekhotel is en het bijbehorende hotelontbijt? We hadden de superiorkamer en bij het zien van het enorme bed met fluffy deken en kussens werden we blij…heel blij. De fles Champagne op de kamer kwam goed van pas, de kurk vloog door de kamer en we waren los!

Er deden 10 restaurants mee aan de tour en om 12.00 uur zetten wij dapper koers naar De Dining. Grappen makend over al die fietsende mensen werden we al snel stil en dachten: “Shit, die fiets is zo’n gek idee nog niet!” Want toen we met glas 1 en amuse op de bank zaten en de kaart bekeken drong het tot ons door dat we echt door moesten stappen of een fiets huren. Dit laatste leek ons het beste en met mijn rokje onder de oksels snelde we naar Jan van Vlieland.

Een regenbui verpeste bijna onze outfits en we doken razendsnel naar binnen bij De Wadden. De amuse smaakte voortreffelijk en de wijn, tja die was met 2 slokken op en we hadden graag wat meer willen proeven, Pinot Grigio blijft echt een van de favorieten.

Ook ons hotel deed mee aan de tour en onder de naam Bravoure serveerde ze een heerlijke tartaar met een rode wijn waar we warm van werden.
Inmiddels was het droog geworden en wij stapten op onze fietsen richting strand. Next stop: ’t Badhuys, dit schitterende strand restaurant is onlang verbouwd en wij waren op slag verliefd op de bar en de gezellige sfeer die er heerst. Achterin is een ruimte gecreëerd voor de Amusanten en een live muzikant genaamd Robin maakt er een feest van. Verzoekjes en zelf een kersthit alles passeert de revue. De amuse beland bij ons op nummer 1, wat een heerlijkheid! Heeft de sfeer ermee te maken? Ongetwijfeld. Echter de gamba en zijn zusje de gamba crouton maken van ons hele blije gasten. De bijpassende wijn uit eigenland maakt het af! We blijven lekker lang zitten en zien blije gezichten komen en gaan.

Ook hier valt op dat men elkaar kent en het gevoel van saamhorigheid voort de boventoon. Entre Deux Mers, vult onze magen met een warme amuse en dat is voor de afwisseling erg lekker en de ziltige smaak maakt ons dorstig naar meer.

We zetten de afdaling weer in richting het dorp en na wat spannende momenten: blaadjes op de weg en een nog meer omhoog kruipende rok inclusief 5 glazen wijn in de mik, maakte dat ik het af en toe uitgilde, tot groot vermaak van het halve eiland. Ik rook truffel, we stapten Zuiver binnen en wat direct opviel was de knappe man achter de bar, ik ben dol op grijze mannen! De amuse was heerlijk ik had er wel 2 op gekund! Maar ok soms moet je aan de medemens denken en we hadden nog 4 restaurants te gaan.

We keken op ons horloge en de schrik sloeg ons om het hart! De tijd vloog en wij moesten volgas om voor 17.00 binnen te vallen bij het laatste mooie plekje. We smeten de fietsen naar binnen en bedankten Jan, mn rok naar beneden trekkend rende ik een raar wiebelend waggeltje op volle vaart naar Gestrand. Hap, slik, weg en door. Wat ons op viel bij Gestrand waren de enorme leuke zithoekjes en met uitzicht over het water een heerlijke zittenblijver, maar nu niet.

Geuzenest had een hutspot met sukade voor ons klaar staan. En oh oh we hopen echt dat ze dit gerecht de komende wintermaanden op de kaart gaan zetten! Bij Plezant verasten ze ons met een zalmburger en een klein glaasje bier.

De hekkensluiter van deze fantastische middag was De Lutine we doken op wat barkrukken en om 16.55 uur stond daar ons laatste (van de middag) glaasje wit met een vis amuse. We hebben het gered! Binnen de tijd met dank aan de fietsen en Edwin en Bas die deze middag voor ons mogelijk hebben gemaakt. We zijn verliefd, op Vlieland en de mooie plekjes.

In de korte tijd van 24 uur hebben wij 10 restaurants bezocht, een strandwandeling gemaakt zijn we dronken geworden in 2 kroegen en hebben onze roes uitgeslapen in een fantastisch hotel. De gastvrijheid waarmee we werden ontvangen was hartverwarmend.

We waren soms ook wat in de war, want het soort mens dat je op Vlieland vindt is enerzijds de wat chiquere man of vrouw die bij te veel wijn ritmisch maar uit de maat op het plaatselijke biljart beland om vervolgens een dag later op de boot naar het vaste land met grote zonnebril op onherkenbaar wenst te blijven.
Anderzijds de lokale krullenbol met leuk accent die verteld dat Vlieland een plek is waar je je hart aan kunt verliezen als je de ogen maar openhoudt voor alle natuur en de adembenemende stilte die dit eiland zo betoverend maakt.

Vlieland tot snel en Amuse tour, see you next week in Amsterdam!
ISABEL

Amusetour Vlieland

Hoorn laat je horennnn!

Met een kleine kater zit ik naar mijn lege beeldscherm te staren. Terwijl ik denk aan gister verschijnt er een glimlach op mijn gezicht en een grinnik schiet tussen mn lippen door. Gatverdamme, ik moet mijn  tanden poetsen! De geur van wijn en sigaretten komt mij tegemoet en prioriteiten stellen is nu belangrijk. Ik baan mezelf een weg door het huis en plens gelijk maar even wat koud water over mijn wangen.

De reden van al deze ochtendhorror? De Amuse Tour in Hoorn, my home town en dus een echte thuis wedstrijd. Waar ik alle andere tours mezelf kon bedwingen en vaak de BOB was, konden we deze af op de fiets en dat heb ik geweten. We mochten onze kaarten afhalen bij Hendrikje Stoffels, de zon scheen, het was nationale rokjes dag, de vrouwen straalden en de mannen roken verrukkelijk.  De aftrap is er een van hoge klasse en op dit plekje in de haven bevind je je tussen de sterren. We vervolgen onze weg naar Lucas Rive en nu wordt het voor mij wat lastig, ik ben namelijk heimelijk verliefd op deze man, niemand leest dit toch dus ik kan mijn hart laten spreken . We doen ons te goed aan gestoofde rundernek met een aardappel mousseline etc etc, ik bedoel maar, nu weet je wel wat het niveau is van vandaag een 10+.

De Sushi Bowl van de Korenmarkt was meer dan verrukkelijk en De Hoorne Kogge scoort wederom punten met zijn 3 gangen doorlopend door het restaurant heen. We eten het heerlijke amuse dessert en de sangria tikt lekker aan. Van der Kroft hoort ook bij de harde kern en een kijkje in de keuken geeft ons echt de indruk dat de hele brigade hier met plezier staat te knallen! Na 5 restaurants wordt het sfeertje steeds lolliger, we verzamelen bij Buriram op het plein en komen daar vanuit alle hoeken vrienden en bekenden tegen. We worden her en der bijgeschonken en mijn mobiel blijft maar piepen. We hebben zoals vele van jullie een meiden app, Ladies Online…voor de thuis blijvers: Sorry voor al het app geweld, de WC challenge die bedacht werd was een doorslaand succes en de foto’s van aangeschoten vriendinnen met een dot wc papier op hun hoofd maken me nu nog aan het gieren!

We haken aan bij de Bourgondiër en zien dat de mannen van ons gezelschap niet meer proosten met glazen maar met flessen wijn! Dit loopt volledig uit de hand, waar is het water! Wie is de ambassadeur van The Hydratation? Het terras leent zich bij uitstek om even een pauze in te lassen en de benen wat rust te gunnen. Wat zijn we aan het genieten, tot een van ons een gil geeft en keihard in het rond begint te sprietsen met een fles zonnebrand, kijk die knalrode tenen!  We hijsen ons uit de stoelen en zetten de laatste 200 meter in. Hier doen wij ons nog bij 3 restaurants te goed aan fantastische hapjes! Het broodje bapao gaat er in als zoete koek, en ook de kruidige bal gehakt van Steak verdwijnt in een rap tempo naar binnen. Uiteraard weg gespoeld met heerlijke wijnen die met zorg zijn uitgezocht. We tikken em af bij De Hoofdtoren waar als traditie getrouw tout le Hoorn zich verzameld en nog even wat laatste wijntjes en in mijn geval cola (met een tikkie malibu) naar binnen giet. We besluiten een soort van verstandig rond 18.00 naar huis te gaan en wiebelend op de fiets kijken we terug op weer een schitterende dag! Amuse Tour, verbind, verbroedert, vermaakt. Don’t mis it…

Inge en Michiel wat een fantastische prestatie hebben jullie weer neergezet, alle restaurants bedankt voor jullie enorme gastvrijheid en mooie gerechten. Tom Bakker, Sense Keukens en Mooi Parfumerie Verberne zonder jullie als sponsoren zou dit niet mogelijk zijn geweest. Hoorn, je bent een cadeautje om in te wonen en wat ben ik trots op onze horeca.

Meiden…. Wat is het stil op de app….. slapen jullie al?

ISABEL

Amusetour Hoorn 11 juni 2017