De herfst is dan echt begonnen. De blaadjes vallen van de bomen, mensen duiken diep in de kraag van hun jas als ze naar buiten gaan en de kaarsjes staan te schitteren op tafel. De verwarming staat aan en vanuit de keuken komt de geur van stoofvlees en stoofperen. Ik doe vaak mijn best om de smaak van mijn moeder te evenaren alleen dit lukt nog niet echt, wat frustrerend is want ik doe precies wat ze heeft opgeschreven! Het is de magic touch ik weet het…. Die krijg je denk ik opeens wanneer je wakker wordt, samen met wat rimpels en een kort pittig kapsel. Het weekend is begonnen en dat betekend voor mij en mijn lief dat de laptops aan de kant kunnen en de voeten op tafel. Behalve zondag dan, dan gaan we kilometers maken, met vrienden samen door de leukste stad van het land. Hoorn, want het is tijd voor de een na laatste amusetour van dit jaar!

De restaurants die mee doen zijn: Bij Meta, Madame Cheung, Tabasco Nero, d’Oude Waegh, Hendrickje Stoffels, Steak and More, De Hoofdtoren, ZUIDeten.

Een lijst waar wij blij van worden, waar er vorig jaar nog werd gekozen voor een tour met als thema ‘wild’ is daar nu van afgestapt en krijgt elk restaurant carte blanche. Onze Tour begint bij ZUIDeten en zoals gehoopt serveren ze een heerlijk Indonesisch gerecht, het uitzicht over het IJsselmeer, of is het nu Markermeer, of Het Hop? Ach het water! is schitterend en de dj draait lekkere lounge muziek. We hopen stiekem dat ZUIDeten eens een waardigere uitstraling krijgt. Het eten is zo goed alleen de looks van het restaurant kunnen zoveel beter. We lopen naar Steak and More waar we door een ontzettende enthousiaste gastvrouw worden gesommeerd om via de keuken een plekje te zoeken. Met de rode wijn klotsend in het glas gaan we trap op en af en daar op een bordje in de keuken ligt een heerlijk rood stukje vlees ons aan te staren, hij ligt daar niet alleen. Neen zoals ze in restaurant wereld zeggen: op een bedje van ZUURKOOL! De mensen die mij kennen weten dat 2 dingen zorgen voor angst en beven en vuur uit mijn ogen: 1) Mayonaise van een ander merk als Zaanse Mayo. 2) ZUURKOOL. Ik kijk Jan verschrikt aan en hij straalt, de lul…want ik zal dit opeten…dat hoort zo. Bordje leeg zegt mijn moeder altijd. Ik hark het naar binnen en met een fantastische rode wijn spoel ik alles naar een verdieping lager. Rood is trouwens de kleur wijn die deze tour de overhand heeft en we zijn er unaniem over eens dat dit totaaaal gepast is.

Bij Meta is sowieso een van onze favoriete plekken in de stad. De gastvrijheid van Meta en Mark is ongevenaard en ook dit keer weer voelen we ons meer dan welkom. Er wordt voor een tweede ronde wijn ingeschonken en we kletsen de oren van elkaars hoofd. Madame Cheung is onze volgende halte en van het warme huiskamer gevoel stappen wij binnen in Aziatische sferen. Wat is dit toch een fantastische plek, we gaan wat zachter praten en doen ons wederom te goed aan een glas wijn. Madame Cheung onderscheid zich echt door de 2 gangen amuses. Zowel het oog als de maag stuiteren van blijdschap. De sushi maar ook de pompoensoep en zelfgemaakte bitterbal van wereld formaat worden met huid en haar verslonden.

We moeten voort maken! Tussen de paar buien door en net niet elkaars oogbal eruit prikkend tijdens de wandelingen naar nieuwe smaakmakers. Het mooie van ook deze tour is dat het zichtbaar is wie meelopen, de andere amusanten amuseren zich kostelijk. Vertrouwde gezichten wisselen af met onbekende mensen die Hoorn voor de eerste keer bezoeken. Leuke tip voor de detailhandel: Gooi die winkels open! Want wat is nu een betere shopbodem dan een stuk of 8 glazen wijn?

d’Oude Waegh scoort punten door de openhaard die aanstaat en de bediening is fantastisch. De amuse met daarin een van mijn favoriete ingrediënten: truffel, is meer dan lekker en de rosé een welkome afwisseling. Bij Hendrikje Stoffels vallen we naar binnen en eigenlijk doen wij het gerecht geen eer aan. We hebben een beetje haast en beloven in de zomer langer te genieten van het schitterende bordje dat aan ons wordt gepresenteerd.

Om 2 voor 5 strompelen we de eeuwenoude trappen van De Hooftoren op. Dit restaurant is alleen al vanwege de historie en ligging de moeite waard om te bezoeken. We ploffen neer in de heerlijke stoelen en met gloeiende wangen eten en drinken we bij dansend kaarslicht de laatste glazen en borden leeg. Buiten is het donker maar binnen is het knus en warm, ineens hoor ik een gek geluid en kijk om. Serieus…mannen? Na zoveel culinair genot presteren jullie het om via de mobiel de start van de Formule 1 te kijken??? Het verbaast me ergens ook niet, wij Westfriezen houden van eten en drinken alleen de mannen zijn over het algemeen toch wat lomper dan de rest, gelukkig geldt dit niet voor de reaturants 🙂